China's mensenrechten – geen gouden medaille

06-02-2008 TEST

Recentelijk is de kritiek op de mensenrechtensituatie in China toegenomen. Het Europees parlement bekritiseerde de Chinese overheid omdat ze haar beloften om de mensenrechten en de persvrijheid te verbeteren, niet nakomt. Er werd een resolutie gestemd die het Internationaal Olympisch Comité oproept om er bij China op aan te dringen de mensenrechtensituatie te verbeteren. Daaraan voorafgaand had ik de vraag over de verantwoordelijkheden van het IOC toegelicht tijdens mijn presentatie voor het Europees Parlement. De bespreking was georganiseerd door de ‘Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa’ (ALDE) en richtte zich op de Europese inspanningen om vrede en democratisering te promoten in andere landen. De aankomende Olympische spelen, de situatie van de mensenrechten in China en het Europese wapenembargo tegen China, waren de belangrijkste onderwerpen van de meeting.

Na de EU bijeenkomst verzamelden vertegenwoordigers van de Chinese pro-democratische beweging in Genève en hielden er een persconferentie over deze onderwerpen. Elf journalisten van Westerse media namen deel aan de persconferentie en stelden, ondanks technische interferentie van de Chinese communistische autoriteiten, scherpe, gevatte vragen.

De vertegenwoordigers bespraken de verantwoordelijkheden die het IOC in deze domeinen heeft en het standpunt dat het zou moeten genomen hebben. Sommigen geloven dat de mensenrechtensituatie enkel de verantwoordelijkheid is van de Chinese overheid en niet van het IOC, dat enkel de Olympische Spelen organiseert. Hoewel deze uitspraak in het verleden juist kan geweest zijn, zijn de dingen in tussentijd veranderd, zeker nadat China de kans misliep om de Olympische Spelen te mogen organiseren in 2000.

De IOC-top verklaarde dat het de verschrikkelijke mensenrechtensituatie was, die China in 2000 de Olympische Spelen had gekost maar om verschillende redenen hielp het IOC China om de Spelen van 2008 binnen te halen, op voorwaarde dat er veranderingen zouden plaatsvinden. De Chinese communistische autoriteiten verzekerden het IOC openlijk dat ze de mensenrechtensituatie substantieel zouden verbeteren en het IOC stelde op zijn beurt dat het zou controleren of deze belofte werd nagekomen. Met deze overeenkomst in het achterhoofd, gingen belangrijke IOC verantwoordelijken gewoon voorbij aan de zaak van de mensenrechten en ze overtuigden leden van het comité om de 2008 Olympische Spelen aan China toe te kennen.

Door deze overeenkomst is de Chinese regering verplicht om zijn beloften na te komen en is het IOC als borgsteller verplicht om druk uit te oefenen op China om zijn mensenrechtensituatie en de situatie van de vrijheid van meningsuiting te verbeteren. Dit zijn verantwoordelijkheden die het IOC zelf op zich nam, wanneer het China hielp om de Olympische spelen binnen te halen. De voorzitter van het IOC kan vervangen worden, maar de verantwoordelijkheden van de organisatie niet. Het IOC heeft een plicht na te komen: de Chinese regering aansporen om de mensenrechten te verbeteren en de vrijheden van zijn burgers te beschermen; verslag uitbrengen van de status van China’s overeenkomst met de internationale gemeenschap en duidelijk maken waar China gefaald heeft om zijn beloftes na te komen. Zonder het toezicht en overzicht van het IOC zal de Chinese regering natuurlijk zijn verantwoordelijkheid niet serieus nemen en zich absoluut niet houden aan gemaakte beloftes.

Terwijl het Peking hielp om als gastheer op te treden voor de Olympische spelen van 2008, heeft het IOC nooit zijn kijk op de mensenrechten van China gegeven noch heeft regelmatig verslag uitgebracht over de status van de mensenrechten of verbeteringen zoals beloofd. Wil dit zeggen dat de leidinggevende functionarissen van het IOC samenspanden met de Chinese communistische partij om de wereld te misleiden? Dit is niet duidelijk. Maar we kunnen vaststellen dat zowel het vorige als huidige personeel van het IOC zeer laks is geweest in zijn superviserende verantwoordelijkheid en in de overeenkomsten om China’s gedrag te overzien. En het is pijnlijk duidelijk dat de CCP haar verplichtingen niet is nagekomen.

Na een persconferentie in Genève, reden de pro-democratische vertegenwoordigers naar de hoofdkwartieren van het IOC in Lausanne. Ze ontmoetten IOC verantwoordelijken en gaven een brief af die getekend was door duizenden Chinezen die zowel binnen als buiten China wonen. Journalisten van AEP en de Zwitserse televisie berichtten over deze gebeurtenis. Op het hoofdkwartier van het IOC aanvaardden de directeur voor communicatie, Giselle Davies, en haar assistente de brief en praatten gedurende 15 minuten met de vertegenwoordigers. Davis leek nerveus en vroeg de journalisten van het TV-nieuws te stoppen met filmen waarmee ze de journalisten, die persvrijheid gewoon zijn, kwaad maakte. Wanneer de camera’s uitgeschakeld waren, nam Davis de brief niet serieus. Geconfronteerd met de namen van tienduizenden Chinese boeren die hun land kwijt waren en anderen die verplicht werden hun thuis te verlaten, ontliep ze voortdurend alle verantwoordelijkheid met het excuus dat het IOC een sportorganisatie is. Ze bleek de verbintenis van de Chinese regering bij het binnenhalen van de Olympische Spelen en de garantie van het IOC in deze verbintenis te vergeten. Ze herhaalde echter niet het statement dat de Olympische Spelen niets te maken hebben met mensenrechten en ze vermeldde dat ze een boodschap zou doorgeven aan de IOC voorzitter.

Als voorzitter van de overzeese pro-democratische beweging, verduidelijkte ik dat het IOC verantwoordelijkheid zou moeten opnemen in zijn rol van het nagaan of de CCP zijn beloftes nakomt. Eraan toevoegend dat indien de mensenrechtensituatie in China substantieel verbetert, dit dan bekend gemaakt moet worden. Ik herbevestigde ook de noodzaak van volledige openheid betreffende het omkopen van IOC verantwoordelijken door China. Davis drukte bezorgdheid uit omtrent deze beschuldigingen maar hoopte meer informatie te verkrijgen. Ik vertelde haar ook dat we van plan zijn het IOC ook in de toekomst te contacteren en het meer details over deze zaken te bezorgen en dat ik hoopte dat het IOC een instituut met verantwoordelijkheidszin is.

Na de activiteiten in Genève en Lausanne, keerden de vrienden van de pro-democratische beweging terug naar de EU-kantoren in Brussel om een andere meeting, georganiseerd door ALDE, bij te wonen. Het thema van deze meeting genaamd “China’s mensenrechten – geen gouden medaille” richtte zich op de situatie van de mensenrechten in China en het boycotten van de Olympische Spelen in Peking. Mensen uit China, Xinjiang en Tibet ontmoetten Amnesty International, Reporters without Borders en Europese experts van de Internationale Vereniging voor Mensenrechten. We maakten een analyse van alle aspecten van de verslechterende mensenrechtensituatie tijdens de voorbije jaren. Er werd mee ingestemd dat het IOC dit onderwerp niet langer mocht negeren en in plaats daarvan de Chinese overheid zou moeten bekritiseren en pushen om haar belofte na te komen. De bijeenkomst bracht een duidelijke omschrijving voort van hoe de Chinese overheid de promotie en bescherming van mensenrechten zou moeten verbeteren om haar beloften na te komen.

Net voor onze meeting veranderden de relaties tussen de EU en China substantieel. Na een aantal verkiezingen in Europa startte het regime van Hu Jintao een aantal zeer gerichte initiatieven op het vlak van handelsdiplomatie en maakte van de gelegenheid gebruik om nieuwe en minder ervaren regeringsleden te beïnvloeden. Toen hij Peking bezocht ontving de nieuw verkozen Franse President Sarkozy een contract voor vliegtuigen en nucleaire kerninstallaties ter waarde van 30 miljard US$. De regering van Sarkozy was overgelukkig en probeerde de andere landen in de Europese Unie te beïnvloeden om weg te kijken van de problemen met mensenrechten in China. Sarkozy beweerde bovendien dat hij de EU landen zou overtuigen om het wapenembargo tegen China op te heffen. Het politieke standpunt van Sarkozy heeft een afscheiding veroorzaakt van andere Europese landen – inclusief de regerende coalitie in Duitsland. De Vice-President van de Duitse sociaal-democratische partij en de Minister van Diplomatie hadden de Duitse Eerste Minister Merkel openlijk bekritiseerd omdat ze, door haar bezorgdheid over de mensenrechtensituatie van China en haar ontmoeting met de Dalai Lama, zo’n grote deal had verloren aan Frankrijk. Zaken doen met China werd plotseling zo’n heet hangijzer dat vele ambtenaren met een geweten, verplicht waren te zwijgen.

Ik heb in mijn presentatie voor het Europese Parlement het plan van de CCP toegelicht en zonder omwegen uit de doeken gedaan dat de CCP’s mogelijkheid om handelscontracten toe te kennen, het resultaat is van oneerlijke handelspraktijken. Deze zeer strikt gemanipuleerde praktijken zijn ook de oorzaak van het jaarlijkse tekort van 200 miljard US$ op de EU-China handelsbalans. Zelfs als Sarkozy met het 30 miljard US$ contract een deel heeft gecompenseerd, zal dit het steeds groeiende tekort niet goed kunnen maken. De andere reden voor dit heel grote onevenwicht op de handelsbalans is dat Chinese arbeiders niet het recht hebben om te vechten voor eerlijke lonen en bescherming van arbeid. De mensenrechten in China zijn nauw gerelateerd aan de voordelen van de handel met Europa. De CCP helpen mensenrechten te schenden voor een relatief minderwaardig contract kost het Europese volk meer dan dat het hen opbrengt.

Natuurlijk heeft het 30 miljard US$ contract problemen opgelost voor een klein deel van de Franse ondernemingen en arbeiders, maar hoe beïnvloedt het Franse kleine en middelgrote ondernemingen en de inkomsten van andere Europese landen? Deze kortzichtige politici hebben dit zeer grote probleem over het hoofd gezien. Aan het oppervlak lijkt de handelsdiplomatie van de CCP te zijn geslaagd, aangezien Sarkozy zich met plezier heeft opgeworpen als de trouwe advocaat van Hu Jintao en sommige Europese ambtenaren schrik hebben. Maar het neveneffect van deze op zichzelf gerichte diplomatische strategie, is dat de verwachtingen van Hu Jintao gevolgd worden. Het egoïsme van Sarkozy heeft in andere Europese landen een extreme woede veroorzaakt die nog verder escaleert. Het heeft Frankrijk zelfs nog verder geïsoleerd van andere Europese landen en het heeft het land zijn dominante positie gekost onder de beleidsmakers voor het EU buitenlandse beleid. Ondanks haar intenties lijkt de CCP zowel zichzelf als haar nieuwe Franse bondgenoot geschaad te hebben met haar 30 miljard US$ contract.

Gedurende de vergadering in het parlement vertelde een EU parlementslid mij dat het EU parlement een resolutie heeft goedgekeurd dat zich verzet tegen de 2008 Olympische Spelen in Peking en dat het wapenembargo tegen China verder zet. In tegenstelling tot voorgaande resoluties, werd deze resolutie unaniem aangenomen en toonde aan dat geen enkel land in Europa naar Sarkozy zou luisteren betreffende het wapenembargo en dat de Europese landen in plaats daarvan actiever druk zullen uitoefenen op het IOC om de Olympische Spelen in Peking te boycotten.

Men beschouwde mijn presentatie niet enkel als voordelig voor de Chinese mensen, maar ook voor de Europeanen. Zelfs de Europese politieke gemeenschap en media hebben mijn standpunten zeer serieus genomen. De zogenaamde strategieën van de CCP, die er altijd op gericht zijn anderen te schaden, zullen zeker en vast henzelf schaden.

door Wei Jingsheng (The Epoch Times)


Bron: http://en.epochtimes.com/news/8-1-17/64224.html
ONDERNEEM ACTIE

In Focus

Voor meer informatie neem contact op met
het Falun Dafa Informatiecentrum

+31 (0)6-46767319 (Peter Houben)
of via het contact formular