CNN betrapt op genocidale correctheid

09-09-2008 TEST

CNN zit vast in haar ergste nachtmerrie, en ik kan er me zelfs niet in verkneukelen. Het is tragisch en het kan leiden tot slapeloosheid, elkaar de schuld geven, met de vingers wijzen, intern onderzoek, geruzie of erger. Een senaatsonderzoek is ook mogelijk, als extern onderzoek.

Normaal gezien ben ik vrij rad van tong wanneer ik de nieuwsmedia onderhanden neem, zoals het de gewoonte is geworden op mijn internetcolumn.

Welnu, vandaag is er een kwalitatief verschil, en het verschaft mij geen plezier te moeten zeggen "Ik zei het jullie toch?"  De sleutelfiguur die aanleiding gaf tot de schanddaad van CNN (en de rest van de Amerikaanse media) is een individu genaamd Lu Guoping. En, twee meer essentiële namen in het verhaal zijn David Kilgour en David Matas.

De gebeurtenis is de schande van de media, en werd het centrale thema in mijn boek: er vindt een genocide plaats in China, en de Amerikaanse media heeft het genegeerd. Ik verwachtte allemaal dat mijn boek bij zijn publicatie zou aangevallen worden. Nu lijkt het er echter op dat mijn indringende aanklacht een document geworden is van een (jammer genoeg werkelijke) geschiedenis.

De hoofdzaak - de dood van misschien wel 40.000 mensen - zal opgetekend worden door vele geschiedschrijvers en zal een zwart merkteken zijn tegen het regime van communistisch China - de initiële boosdoener in dit geval.

Het is tijd om een misdaad te beschrijven, en de reactie erop - of het gebrek aan reactie. De misdaad is de gedwongen orgaanroof op gewetensgevangenen - Falun Gong beoefenaars - in de werkkampen en gevangenissen van het Chinese vasteland. Deze mensen, die om te beginnen al niet in een gevangenis thuishoren, verliezen hun levens in een proces van orgaanroof, en de organen worden getransplanteerd naar de betalende klant.

Soms leven ze nog wanneer de organen verwijderd worden - ze worden geselecteerd, als gezonde specimen, om op het laatste moment geëxecuteerd te worden. Het is duivels. Het combineert diefstal met moord en uitbuiting. De kapitalisten onder jullie kunnen opmerken dat het de vervolging van Falun Gong winstgevend gemaakt. Dit is een georganiseerd, systematisch, machine-achtig kwaad door opzettelijk gekozen politieke beslissingen van de Chinese overheid. Het enige vergelijkbare kwaad zouden de medische experimenten van nazi-Duitsland kunnen zijn, toegepast op onwetende gevangenen tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Dit is een heel gewichtige zaak wanneer het besef dat dit echt is, begint door te dringen - een bevestigde misdaad tegen de mensheid die nog in volle gang is. En, het vindt plaats in een context waar ook weinig verslag over gemaakt wordt - de vervolging van Falun Gong in China. Om eerlijk te zijn, het kwam in het nieuws in 1999, toen het begon. Om de puntjes op de i te zetten, het verdween uit het nieuws eind '99, toen president Bill Clinton een vrijhandelsovereenkomst sloot met China.

Bij wijze van kanttekening, wanneer heeft Bill Quinten ooit gezegd dat we onze bekommernis om mensenrechten moeten "wegverhandelen"? Nooit! De overeenkomst ging duidelijk over handel en niet over mensenrechten per se. Ik meen dat het gedrag van de nieuwsmedia beslist werd op het niveau van de nieuwsmedia en niet het Witte Huis. Met andere woorden, sociopathische eindredacteurs trokken kaart en brachten de handelsovereenkomst naar een "hoger niveau" om het publieke imago van China op te poetsen. Als het aan mij lag, dan zou ik graag een Nuremberg-achtig proces zien voor Peter Jennings, Tom Brokaw, en Dan Rather - elk medeplichtig aan genocide.

Maar laat ons niet te ver afwijken en een tijdlijn uitleggen van opmerkelijke gebeurtenissen in mijn verhaal.

Vóór het orgaanroof-verhaal

•       1999: De vervolging van Falun Gong begint, de media rapporteert erover. Vervolgens sluit het Witte Huis een handelsovereenkomst met China.

•       2000: Ted Koppel heeft drie voorstanders en geen tegenstanders. De Senaat keurt de handelsovereenkomst goed. Sindsdien ontwijken de nieuwsmedia vele verhalen over de vervolging van Falun Gong.

•       2003: Deze auteur laat voor het eerst het woord "genocidale correctheid" vallen in een speech.

•       2004: De anti-communistische, aan Falun Gong verwante krant, The Epoch Times, debuteert in het Engels.

•       2005: Veel Chinezen beginnen de Chinese communistische partij massaal te verlaten. CNN negeert het verhaal.

Het verhaal van de orgaanroof

•       9 maart 2006: The Epoch Times doet verslag over een hospitaal waar mensen tegen hun wil van hun organen ontdaan worden in Sujiatun, Shenyang, procincie Liaoning in China.

•       Kort daarna bevestigt een militaire arts uit de militaire zone van Shenyang de horrorverhalen en wijst erop dat er een netwerk van 36 van dergelijke locaties bestaat.

•       4 april 2006: de Coalitie om de Vervolging van Falun Gong te Onderzoeken, wordt opgericht. (The Coalition to Investigate the Persecution of Falun Gong - CIPFG)

Geschreeuw aan het Witte Huis en Wolf Blitzer van CNN

•       20 april 2006: met een perspas van The Epoch Times, roept dokter Wenyi Wang vanop het grasplein op het Witte Huis naar de Amerikaanse en Chinese presidenten die samen een meeting hadden: "Stop het moorden!"

•       21 april 2006: Wolf Blitzer van CNN heeft Wenyi Wang te gast in zijn programma The Situation Room. Op haar weg in de lift, waarschuwde de producer van Blitzer mevr. Wang: "Geen woord over de orgaanhandel!" Op tv gedraagt Blitzer zich als een schoolmeester die Wenyi Wang bekijft voor het verstoren van de orde op het Witte Huis.  Ze was daar met een boodschap. CNN vatte de boodschap niet - hoewel ze genoeg wisten om "Sssst!" te zeggen net voor de camera's begonnen te lopen.

Het rapport van Kilgour-Matas en Anderson Cooper van CNN

•       24 mei 2006: De CIPFG zoekt en vindt hulp bij twee Canadese publieke figuren, David Kilgour en David Matas, om de betichtingen van orgaanroof te onderzoeken.

•       17 juni 2006: Terwijl Kilgour en Matas hun onderzoek doen, maakte Anderson Cooper van CNN een reportage over "orgaantoerisme",  over een man uit Californië die naar China ging voor een orgaantransplantatie. Cooper wees wel even naar China door te zeggen dat de gevangenisbevolking "kwetsbaar" was. Maar hij repte met geen woord over de Falun Gong gewetensgevangenen. Dus, de vervolgingscampagne kwam niet aan bod, en ook niet dat de bron van de organen gewetensgevangenen zouden kunnen zijn.

•       6 juli 2006: Kilgour en Matas publiceren de eerste versie van hun rapport, dat later de titel "Bloederige Oogst" zou meekrijgen. Na alle beschikbare bewijs te hebben doorgenomen schreven ze: "De regering van China en naar agentschappen hebben een groot maar onbekend aantal Falun Gong gewetensgevangenen vermoord. Hun vitale organen, waaronder hart, nieren, lever en hoornvlies, werden hun zo goed als gelijktijdig tegen hun wil ontnomen en verkocht aan een hoge prijs." Ze kwamen tot de slotsom "dat er een grootschalige orgaanroof van Falun Gong beoefenaars heeft plaatsgevonden en vandaag nog steeds plaatsvindt."

Het verslag van Kilgour en Matas is het dodelijke wapen. David Kilgour is een voormalig parlementslid van Canada, en was staatssecretaris voor de regio Azië-Stille Zuidzee. David Matas is een internationale mensenrechtenadvocaat. Met hun politieke en wettelijke achtergrond, weten ze wel beter dan achteloze of onjuiste publieke verklaringen af te leggen. Hoewel ze wisten wat er op gebied van internationale betrekkingen in de schaal lag, en hoewel ze de kolossale omvang van de aanklachten tegen communistisch China kenden, besloten ze toch hun bevindingen publiek te maken aan de wereld.

Het Kilgour-Matas rapport werd niet genegeerd door de nieuwsmedia; echter, journalisten schreven voor hun eigen gemak dat het volledige orgaanroofverhaal in twijfel werd getrokken. Blijkbaar fabriceren journalisten nog steeds leugens als het hen goed uitkomt, en zien af van verder onderzoek of schrijven. Het Wall Street Journal publiceerde deze leugen, maar  vermeldde geen bron en kon de bewering ook niet onderbouwen.  Het is hetzelfde als schrijven: "Ze zeggen dat het niet waar is." Dan stelt zich de vraag, wie zijn "ze"? Hebben de journalisten van de V.S. soms communistische meesters in Peking?

Wat deze sociopathische journalisten deden was duidelijk een voorbeeld van genocidale correctheid, en een keuze om te twijfelen langs de kant van de dood, in plaats van te twijfelen langs de kant van het leven. Hun falen is nu blootgelegd, tenminste voor de geschiedenis.

En bij CNN? De publicatie van het verslag van Kilgour en Matas veroorzaakte geen deining. Kilgour en Matas begrepen het verhaal, en CNN niet. Daarom werd het Amerikaanse publiek voor de volgende twee jaar onwetend gehouden.

Kilgour en Matas verspreidden hun rapport over de hele wereld. Op het einde van 2006, analyseerde ik de media, en zag een interessant patroon van waar erover gepraat werd (en waar niet):

Australian Broadcasting Corporation (8 keer), The Calgary Herald (6), The Globe and Mail (4), National Post (4), Ottawa Citizen (4), Sydney Morning Herald (4), CBC News (3), China Post (3), NZ Scoop (3), St. Louis Post-Dispatch (3), The Christian Science Monitor (3), The Ottawa Citizen (3), The Toronto Sun (3), Abbotsford News (2), AFP (2), Asia News (2), Canadian Christianity (2), Chronicle Herald (2), CounterPunch (2), Cowichan Valley News Leader (2), CTV (2), Free Market News (2), Langley Times (2), South China Morning Post (2), Taipei Times (2), The Halifax Daily News (2), The Leader-Post (2), The Vancouver Sun (2), Times Colonist (2), Victoria News (2).

De media waar het nieuws éénmaal aan bod kwam, zijn talrijk en gevarieerd. Bv. Times of India, het Japanse Yomiuri Shimbun, de Chicago Tribune, de Irish Medical Times, the Guardian, en de Washington Times.

Wie ontbreekt uit deze lijst? De opinieleiders van de Verenigde Staten ontbreken - Associated Press, UPI, New York Times, en de Washington Post. ABC, CBS, NBC, FOX, en CNN. Er is geen spoor van het rapport te bekennen in deze lijst. Moeten we ze beschouwen als anti-Falun Gong media? Of als meer gebonden aan Jiang Zemin dan aan vrijheid en democratie?

Dit schreef ik op het eind van 2006. Later zag ik de Wall Street Journal terloops verwijzen naar de beschuldigingen van orgaanroof als "ontkracht".

Het verhaal is allesbehalve ontkracht - er is meer. Kilgour en Matas publiceren in januari 2007 een tweede versie van hun rapport. En nu, op 22 augustus 2008, treden ze naar buiten met sterk veroordelend bewijsmateriaal. Ze zijn nu in het bezit van een video waarop Dr. Lu Guoping alles toegeeft, alsook een audio-opname van een eerder gesprek met dezelfde arts.

In de audio-opname geeft de dokter toe dat hijzelf en zijn collega's in de gevangenis Falun Gong beoefenaars gingen selecteren om hun organen onvrijwillig te verwijderen voor transplantatie. In de video-opname geeft de arts toe dat hij de persoon was die geïnterviewd werd in de audio-opname.

De audio-opname is er maar één uit een hele reeks, die onderzoekers maakten voor Kilgour en Matas. Ze telefoneerden naar Chinese ziekenhuizen en deden zich voor als familieleden van patiënten die een transplantatie nodig hadden. Ze vroegen een aantal ziekenhuizen of ze organen van Falun Gong beoefenaars hadden voor transplantatie. Van over heel China kregen ze bevestigingen dat de ziekenhuizen Falun Gong organen te koop hadden.

De video is een documentaire van Phoenix TV. Kilgour en Matas merken ook op: "De video wordt verspreid door de Chinese ambassades en consulaten; de echtheid ervan wordt daardoor bevestigd door de Chinese overheid."

De audio en video vormen volgens de onderzoekers, samen een "onmiskenbare, schuld inroepende toegeving over het oogsten van Falun Gong beoefenaars' organen voor winst."

Deze onderzoekers hadden in feite geen extra bewijsmateriaal meer nodig, maar ze kregen het. We kunnen het beschouwen als dat de Chinese overheid "betrapt" is voor de misdaad van orgaanroof op Falun Gong beoefenaars.

En wie ook betrapt is, is CNN.  Ja, CNN van Virginia vertelden het verhaal op 21 april 2006. Indien het verhaal goed in het nieuws zou komen, dan zou het de internationale gemeenschap tot actie stimuleren om deze holocaust in volle gang, tegen te houden. (De hele wereld zwoer: "Nooit meer" na de nazi holocaust...)

In plaats van verslag te doen van het verhaal, gaf CNN de Chinese regering ruimte om nog twee jaar langer te moorden.

Ik vind het niet prettig om te zeggen: "Ik zei het je toch,"  maar ik was er niet ver af. Inderdaad, men was verdaaid, lafhartig, ontaard, zelfzuchtig, kortzichtig en genocidaal correct. En dat is slechts in de VS. In China, is het dodelijk. Er zijn vele nieuwsmedia waar het iemands job is om verhaal na verhaal na verhaal van de Falun Gong vervolging te klasseren of te begraven.

Indien dit het Amerika van de jaren ‘90 was, zou men het als ongewoon verhaal niet zomaar "laten gaan" hebben. Maar recentelijk werd genocidale correctheid hun motto; hun standaardprocedure; business as usual in de Amerikaanse nieuwsredacties.

In plaats van: "Ik zei het je toch," aangezien ik evengoed kan zeggen: "Schaakmat," zou ik toch liever zeggen: "Game over." Iedere nieuwsredactie is geconfronteerd met de uitdaging nog een grijntje integriteit te vinden, en te doen wat moet gedaan worden met dit verhaal. (Het rapport van Kilgour Matas vind u op www.organharvestinvestigation.net).

 
In 1989 startte John Kusumi het China Support Network op, een organisatie die de Chinese democratische beweging steunt, als antwoord op de slachting op het Tiananmenplein in datzelfde jaar.

 

Door John Kusumi Aug 27, 2008
Bron: http://en.epochtimes.com/n2/china/cnn-media-genocide-falun-gong-3390.html

ONDERNEEM ACTIE

In Focus

Voor meer informatie neem contact op met
het Falun Dafa Informatiecentrum

+31 (0)6-46767319 (Peter Houben)
of via het contact formular