Martelingskamp in China heeft een nieuwe naam gekregenMasanjia vrouwenarbeidskamp zou gesloten zijn, maar het heeft simpelweg twee namen gekregen

16-07-2014 Dwangarbeid

Door Carol Wickenkamp, Epoch Times. De martelverhalen die vanuit het Masanjia vrouwen werkkamp in het noordoosten van China kwamen, waren voor vele jaren een potente demonstratie van de mishandelingen door het landelijk dwangarbeidssysteem. De  schijnbare sluiting van Masanjia verleden jaar werd gezien als een hoopvol teken dat het systeem werd opgeheven, zoals de overheid beloofd had.

De hoofdingang van het voormalige Masanjia vrouwen werkkamp in de provincie Liaoning, oktober 2014. Masanjia bestaat nu als onderdeel tussen een faciliteit voor drugsherstel en een gevangenis. Desalniettemin lijden de gevangenen op dezelfde wijze als voorheen (Minghui.org).

Echter, recente rapportages vanuit China vertellen een ander verhaal: het Masanjia dwangarbeidskamp bestaat nog steeds, behalve het feit dat het nu niet langer het Masanjia dwangarbeidskamp wordt genoemd. Dezelfde uitgestrekte gebouwen en faciliteiten worden nu voor een drugshersteloord gebruikt en als deel van het gevangenissysteem in de provincie Liaoning. Deze bureaucratische vormgeving verbergt het feit dat dezelfde bewakers, in dezelfde gebouwen, dezelfde of gelijksoortige gevangenen mishandelen en herbergen, net als voorheen.

In 2013 werd Masanjia  wereldnieuws toen een mevrouw uit Oregon, Julie Keith, een brief vanuit het werkkamp ontdekte in een plastic Halloween doos, verscheept vanuit China. Geschokt contacteerde zij de media, die de achtergrond van het kamp openbaarde.

Het onthulde wat zeer genant is voor de Chinese Communistische en was een deel van de reden voor de beslissing op hoog niveau – op papier althans – om het systeem voor heropvoeding door dwangarbeid te sluiten, dat sinds de jaren 50 een onderdeel van de Partij haar uitrusting om druk mee uit te oefenen.

Hetzelfde kamp

Toen vorig jaar Masanjia door een film delegatie van CNN werd bezocht, vertoonde het een indruk van leegstand.

Er waren geen bewakers in de wachttorens en niemand deed moeilijk toen CNN verslaggever David McKenzie, naar het geketende hek liep. Minghui.org, een website, die rapporten uit eerste hand over de vervolging van Falun Gong beoefenaars in China vastlegt, heeft vorig jaar ook gerapporteerd dat de overgebeleven beoefenaars, gevangen gehouden in Masanjia, werden bevrijd. Falun Gong is een spirituele praktijk, welke al sinds 1999 in China wordt vervolgd.

Volgens een rapport op Minghui werd Shang Liping, een vrouwelijke Falun Gong beoefenaar,  recentelijk verplaatst van de Shenyang vrouwengevangenis naar het behandelcentrum voor verslaafden in Masanjia. Het rapport gaf weer dat de staf en de politie dezelfde mensen waren die in Masanjia werkten, als toen het nog een werkkamp was.

Volgens Minghui werden in januari van dit jaar Yu Shuxian and Chi Xiuhua, twee andere vrouwelijke Falun Gong beoefenaars, in hetzelfde drugsherstellingsoord in Masanjia geplaatst. Volgens Minghui constateerde de familie van Chi tijdens een bezoek dat “zij volledig was veranderd; haar gezicht was bleek en uitdrukkingsloos, zij tilde haar hoofd nauwelijks op noch kon zij haar ogen openen en zij had geen energie om te spreken”. Haar familie was wanhopig,  extreem bang en kon niet beseffen welke marteling zij had moeten doorstaan.

Volgens Minghui zijn de overige onderdelen van de grote arbeidsfaciliteit verplaatst naar het provinciaal gevangenissysteem en bestaat het als gevangenisdistrict van de Procincie Liaoning Shenyan vrouwengevangenis.

De Shenyang provinciale gevangenis voor vrouwen is extreem gewelddadig. Minghui rapporteerde 20 Falun Gong doden sinds 1999. Op dit moment worden tenminste 84 Falun Gong beoefenaars daar gevangen gehouden en velen van hen zitten gevangenistermijnen uit van tot wel 13 jaar.

Een groep Falun Gong beoefenaars die in de vrouwengevangenis in Shenyang vastzaten, werd overgebracht naar het gebied van de Masanjia Gevangenis, de meesten van hen dit jaar. Meerdere telefoontjes door Epoch Times naar telefoonnummers geïdentificeerd als behorend tot Masanjia werden niet beantwoord.

In april rapporteerde Minghui dat een vrouwelijke beoefenaar, Niu Guifang,  die verwikkeld zat in een proces boordevol onrechtvaardigheden, in maart 2013 veroordeeld werd tot de vrouwengevangenis. Ze werd eind vorig jaar overgebracht naar het gebied van de Masanjia Gevangenis. Hoewel haar handen verwond werden door de gevangenis-politie en ze geen zware dingen kon vasthouden, werd ze nog steeds gedwongen om elke dag te werken in het werkhuis van Masanjia.

Dubbelzinnige administratie

Toen de Communistische Partij begin 2013 het einde van het 'heropvoeding door arbeid systeem' aankondigde, begonnen de doorgewinterde waarnemers van het beveiligingssysteem in het regime hun verwachtingen al te uiten van wat zich nu afspeelt.

"Cosmetische veranderingen" zullen de misbruiken niet stoppen, zei Sophie Richardson, directrice van China Human Rights Watch. Integendeel, “het zou het systeem zelfs nog meer kunnen ontwrichten," zei ze.

Een gedetailleerd rapport van Amnesty International bijna een jaar later merkte op: "Afschaffing van het 'heropvoeding-door-arbeid-systeem', is een stap in de goede richting. Echter, nu blijkt het dat het slechts om een cosmetische verandering gaat, die enkel dient om de publieke bezorgdheid te sussen, enkel en alleen om de publieke verontwaardiging over het gewelddadig 'systeem', waarbij marteling wijdverbreid was, te voorkomen", zegt Corinna-Barbara Francis, China onderzoeker, in een verslag uit december 2013.

"Het is duidelijk dat het onderliggende beleid van het straffen van mensen voor hun politieke activiteiten of religieuze overtuigingen niet veranderd zijn. Het misbruik en martelingen blijven doorgaan, maar op een andere manier," zei ze.

Diezelfde maand schreef het Tibetaanse Centrum voor Mensenrechten en Democratie in hun eigen rapport over de zaak, dat 'heropvoeding door arbeid' simpelweg vervangen werd door andere vormen van detentie, zoals gedwongen drugsontwenning en "legale onderwijs klassen." De groep zei, "Deze systemen worden al gebruikt in Tibet en zetten slechts de misbruiken voort onder een andere naam."

Hetzelfde werk

Terwijl bleek dat de nieuwe afdeling op Masanjia iets tussen een gevangenis en een afkickcentrum leek te zijn, wordt het wat betreft gewetensgevangenen nog steeds op dezelfde manier gebruikt als het oude werkkamp: Falun Gong beoefenaars worden daarheen gestuurd door de politie, zonder proces, ongeacht hun drugsvrije levenswijze.

De vermenging van allerlei soorten gedetineerden heeft jarenlang plaatsgevonden in China. Masanjia gevangene Qiu Tieyan schreef in oktober 2013 het volgende over haar opsluiting: 
“Mensen van het Liaoning Arbeids-Onderwijs Bureau kwamen ons controleren in 2011 en gaven het bevel dat elke Falun Gong beoefenaar een test moest ondergaan. Onze medische dossiers omschreven ons als drugsverslaafden, maar in feite waren er enkel vier drugsgebruikers onder de bijna 400 gevangenen.

"We moesten zes uur per dag werken en maakten militaire jassen, bosjassen en brandweerjassen voor de Jihua 3504 Limited Corporation in de stad Changchun. Buiten de workshop, moesten we ook dingen laden en lossen, schoonmaken, en andere klusjes uitvoeren. Bewaakster Wang Guangyun bracht haar 'vuile was' van thuis mee, en wij moesten die dan doen. We moesten dit geheim houden en snel doen," zei ze.

Hetzelfde Minghui rapport vermeldde dat er ongeveer 300 gevangenen waren in de Masanjia gevangenis, maar het totaal aantal Falun Gong beoefenaars onder deze gevangenen werd niet vermeld.

Drugscriminelen worden op dezelfde manier behandeld in 'detentie' als in de tijd dat de faciliteiten 'heropvoedingskampen' genoemd werden. Ze worden gedwongen om fabriekswerk te verrichten, onderhoud en lopende band werk.

Eenmaal opgesloten, komt er weinig rehabilitatie bij kijken, enkel brutaliteit en dwangarbeid, aldus Human Rights Watch in een rapport uit 2012.

Een voormalige 'heropvoeding door arbeid' bewaker uit de provincie Guangxi vertelde aan Human Rights Watch, “Als mensen niet hard genoeg werkten, sloegen we hen met een plank van één meter lang, of gebruikten we gewoon onze handen en voeten om ze te slaan en te trappen.
 Soms werden er mensen doodgeslagen. Ongeveer tien procent van de mensen die heropvoeding-door-arbeid centra binnengaan, sterven er.

Bron http://www.theepochtimes.com/n3/743777-torture-camp-rebranded-in-china/

ONDERNEEM ACTIE

In Focus

Voor meer informatie neem contact op met
het Falun Dafa Informatiecentrum

+31 (0)6-46767319 (Peter Houben)
of via het contact formular