Beijing in de Ogen kijkenPresentatie door David Kilgour aan de Universiteit van Ottawa in Canada

David Kilgour, voormalig Canadees parlementslid en staatssecretaris voor Oost-Azië, was samen met de Canadese Advocaat David Matas genomineerd voor de Nobelprijs voor de Vrede voor hun mensenrechtenwerk, in het bijzonder voor hun inspanningen om de organenroof van Falun Gong beoefenaars bekend te maken (met toestemming van David Kilgour)

Advocaat Gao Zhisheng met zijn familie (met toestemming van David Kilgour)

Wat volgt zijn fragmenten uit een voordracht gegeven door David Kilgour aan de universiteit van Ottawa in het Brooks gebouw op 26 februari 2010. Zijn commentaren focussen op verschillende onderwerpen uit China, inclusief de verdwijning van de Chinese advocaat Gao Zhisheng, milieuvervuiling, de economie, het doden van Falun Gong beoefenaars voor orgaantransplantaties, en suggesties voor handel drijven met China.

Over de verdwijning van de Chinese advocaat Gao Zhisheng

Sta me toe om eerst te spreken over Gao Zhisheng, die zover ik het begrepen heb, genomineerd is voor de Nobelprijs voor de Vrede 2010 door een aantal bevoegde personen in Canada, Europa en de Verenigde Staten. Hij is eveneens de advocaat die in 2006 David Matas en mijzelf uitnodigde om naar China te komen om te onderzoeken of de beschuldigingen van organenroof  bij Falun Gong beoefenaars waar waren. Hoewel hij niet kon studeren aan de universiteit omdat zijn familie arm was, slaagde hij er wel in zijn balie-examens af te leggen en in 2001 werd hij één van de top tien advocaten van het land benoemd door China’s ministerie van Justitie.

Partij-agenten lieten hun woede de vrije loop toen Gao Falun Gong beoefenaars verdedigde. Het begon met het inhouden van zijn vergunning om zijn beroep uit te oefenen, een poging om zijn leven te beroven, het treiteren van zijn vrouw en tienerdochter en zoon door de politie, en het ontzeggen van een familie-inkomen. Het werd erger toen Gao antwoordde in de geweldloze traditie van Gandhi door het opstarten van een nationale hongerstaking waarbij hij opriep voor gelijke waardigheid voor alle Chinezen. Gao schreef later over verschillende weken foltering in de gevangenis. De politie kwam op 4 februari 2009 naar zijn huis en nam hem opnieuw mee. De rest van zijn familie ontvluchtte China en zijn nu vluchtelingen in de Verenigde Staten; ze zijn verschrikkelijk bezorgd over hem. De politieagent die Gao wegvoerde begin 2009, vertelde Gao’s broer onlangs dat de advocaat sinds september 2009 “vermist” is. Volgend op deze uitspraak zei een Chinese ambtenaar van het ministerie van Buitenlandse Zaken dat Gao “ is waar hij moet zijn” volgens citaten gepubliceerd door de Geassocieerde Pers in Peking. Li Fangping, een advocaat van Gao, noemde de commentaren van de ambtenaar “uitermate hypocriet” en merkte op dat na een jaar niemand van Gao’s familie weet waar hij is en niet op de hoogte is van enige aanklacht of  gerechtelijke stappen. De laatste ontwikkeling is de bewering door de partij die stelt dat Gao aan het werken is in het geïsoleerde district Urumqi.

Vorige week verschenen er foto’s op internet die de bedoeling hadden Gao voor te stellen in een zomer T-shirt met zijn arm rond een man in een zware jas en wellicht bedoeld om de indruk te  creëren dat hij gelukkig is en goed zit in Urumqi. Op een tweede foto staat hij afgebeeld met dezelfde T-shirt en een karakteristieke armband, maar er is bewijs dat hij deze armband in 2007 weggaf. Vrienden van Gao van over de hele wereld willen dat de Chinese regering een video vrijgeeft waarop het duidelijk is dat het op dit ogenblik is opgenomen door bijvoorbeeld een recente krant vast te houden, alvorens ze willen accepteren dat hij medisch gezond is.

Misbruik van het milieu

Drie decennia van een 'alles kan'-economie hebben enorme schade toegebracht aan de mensen en het milieu van China. Bijna een half miljard Chinese burgers missen toegang tot veilig drinkwater, maar toch blijven vele fabrieken afval in oppervlaktewater dumpen. Een World Bank studie gedaan doormet China's milieu agentschap concludeerde dat vervuiling van de buitenlucht 350.000 tot 450.000 voorkombare doden per jaar in het land veroorzaakt. Vervuiling binnenshuis droeg bij tot nog eens 350.000, wat tot een totaal van 750.000 voortijdige sterfgevallen leidt per jaar.

Kolen voorzien nu ongeveer in tweederde van China's energie en er wordt al meer van verbrand dan in Europa, Japan en de Verenigde Staten tesamengecombineerd. Sulfaatdioxide en nitrogeenoxide van kolenfabrieken in China reiken nu tot ver buiten China's grenzen.

Degenen die sinds 2003 in Peking aan de macht zijn, zijn er niet in geslaagd iets substantieels te bereiken wat betreft water, lucht en aarde. Vele experts hebben geconcludeerd dat China niet groen kan gaan zonder politieke veranderingen.

Beschouw bijvoorbeeld het lot van het Tai meer. De International Herald Tribune meldde op 15 oktober 2007 dat het meer eerder bezweken is aan overvloedige afvalstoffen en fluoriescerend groen is geworden. Twee miljoen mensen die aan haar oevers leven moesten stoppen hun belangrijkste waterbron te gebruiken. Lokale boer Wu Lihong heeft er meer dan een decennium tegen geprotesteerd dat de chemische industrie en haar vrienden in de lokale overheid China's ecologische schatten aan het verwoesten waren... Wu werd veroordeeld tot drie jaar gevangenis om wat de Herald Tribune omschrijft als een “alchemie van aanklachten die ambtenaren vrijpleitte van schuld”  Tijdens de rechtszitting verklaarde Wu dat zijn bekentenis afgedwongen was na vijf dagen en nachten dwangmatig wakker gehouden te zijn door de politie. Het hof oordeelde bizar genoeg dat, aangezien Wu niet kon aantonen dat hij gemarteld was, zijn bekentenis geldig bleef.

De grotere tragedie is natuurlijk dat het Tai meer slechts een voorbeeld is van wat het ongereguleerde kapitalisme sinds 1978 heeft aangericht aan China's wateren, lucht en aarde. In plaats van de vervuiling te stoppen, bestraft het regime de heldhaftige Wu's.

De economie

Met de vele ophef rond de economie van China in onze media, sta het mij alstublieft toe een deel aan te bieden van twee recente gezichtspunten die ik deel. Hier is Jonathan Manthorpe in de Vancouver Sun:
“Wat men ziet in China zijn variatie's van wat alleen een Ponzifraude [red. piramidespelen] genoemd kan worden. Een lokale overheid, zonder een functionerend systeem om belastinginkomsten te genereren –  en sowieso dermate verward door corruptie dat het irrelevant is – verkoopt ontwikkelingsland voor het snelle geld. (vaak moet het, natuurlijk, eerst van de boeren die op dat land leven afgenomen wordenkomen, maar dat is een ander verhaal) Het land zal dan verkocht worden aan een investeringsmaatschappij die eigendom is van de lokale overheid. En, omdat dit China is, waar de overblijfselen van de commando economie overleven, heeft de gemeente de macht om banken te instrueren de investeringsmaatschappij geld te lenen voor de koop. De lokale overheid krijgt dus haar cash, de door de gemeente beheerde investeringsmaatschappij kan een speculatief woon- of industriecomplex bouwen, en alles lijkt in orde.”

David Pauly in Bloomberg News schrijft:

“Het wordt tijd dat iemand in de Verenigde Staten stopt de Chinese politiestaat te verwennen... Alhoewel Google aan de late kant is om zich als advocaat voor vrijheid van meningsuiting in China op te stellen, verdient het nog steeds applaus. Het bedrijf zei afgelopen week dat het zou stoppen haar Chinese zoekmachine, Google.cn, te censureren zoals de communistische overheid dicteert – en zal misschien zelfs haar zaken stoppen... De Amerikaanse overheid heeft zowel economische als politieke redenen een overheid niet uit te dagen die haar volk muilkorft en het vermoordt als het te opstandig wordt... China hield er op 31 oktober ongeveer $800 miljard aan staatsobligaties 's op na... Google zou op den duur tot een compromis kunnen komen met China. Dat zou een schande zijn. Iemand in de Verenigde Staten moet het dictatorschap laten weten waar we voor staan. Google die de deur dicht gooit als het China verlaat, zou een welkome stap zijn.”

Het vermoorden van Falun Gong

David Matas en ikzelf kwamen tot de verbijsterende conclusie dat Falun Gong beoefenaars in China werden en worden vermoord voor hun organen.  We schreven er een rapport over dat tot deze conclusie kwam in juli 2006.  Een derde verslag werd onlangs in boekvorm gepubliceerd, ‘Bloody Harvest’ (bloedige oogst) genaamd.  Falun Gong is een reeks oefeningen met een spirituele basis die openbaar werd gemaakt in China in 1992.  Aanvankelijk moedigde de regering deze praktijk aan als zijnde goed voor de gezondheid.  Tegen 1999 was de beoefening zo populair geworden dat de partij bang werd om zijn eigen overmacht te verliezen.  Het aantal mensen dat Falun Gong beoefende was in heel China in 1992 van niets gegroeid tot 70 à 100 miljoen in 1999 volgens een schatting van de regering. De beoefening werd vervolgens verboden en schandelijk als een sekte gelabeld door de regering.

Aan beoefenaars werd er gevraagd om hun geloof op te geven.  Degenen die dit niet deden en bleven beoefenen en degenen die protesteerden tegen dit verbod, werden gearresteerd.  Indien ze het geloof opgaven na hun arrestatie werden ze vrijgelaten.  Indien ze dit niet deden, werden ze gefolterd.  Indien ze het opgaven na de folteringen, werden ze alsnog  vrijgelaten.  Indien ze dit niet deden, verdwenen de mensen in het Chinese gevangenis- en dwangarbeidssysteem. 
  
Wat is er gebeurd met degenen die verdwenen?  Onze conclusie is dat velen van hen werden vermoord voor hun organen, welke verkocht werden aan orgaantoeristen.  Het zou te veel tijd in beslag nemen, mochten we omschrijven hoe we tot deze conclusie kwamen.  We nodigen u uit om ons rapport te lezen dat op het internet verscheen op www.david-kilgour.com of in ons boek.

De vraag die we ons dus stellen luidt, wat zullen we doen aan het misbruik van de Chinese overheid die de wereldwijde normen voor transplantatie schendt?  Ons rapport en boek beschrijft een lange lijst met aanbevelingen.  Gezien er tijd tekort schiet, noem ik er hier slechts twee op.
 
Één mogelijkheid is dat je niet wordt onderworpen aan de Chinese wetgeving als je er verblijft.  Allerhande transplantaties die het Chinese medische systeem toepast, zijn illegaal elders in de wereld.  Maar het is niet illegaal als je als buitenlander van eender welk land naar China afreist, er een transplantatie laat uitvoeren die illegaal zou kunnen zijn in je thuisland, en dan naar huis terugkeert.  De wetgeving betreffende een  transplantatie die in het buitenland gebeurt, wordt bepaald door de plaats waar je verblijft; het heeft geen bereik buiten het land van transplantatie in kwestie.  Vele andere wetten worden wel wereldwijd toegepast.  Bijvoorbeeld, kindersex-toerisme kan vervolgd worden niet alleen in het land waar de kinderen worden misbruikt, maar vaak ook in het thuisland.  Deze wetgeving bestaat niet voor orgaantoeristen die betalen voor orgaantransplantaties zonder zich zorgen te hoeven maken of de orgaandonoren hun toestemming hebben gegeven of niet.
 
Een tweede aanbeveling is dat ieder persoon die bekend staat als betrokken persoon bij het verhandelen van organen van gevangenen in China, opgesloten zou moeten worden als die in het buitenland komt.  Ik wil even de aandacht vestigen op de Internationale Vereniging van de Mensenrechten in Europa, want die heeft zich onlangs bij David Matas en mijzelf aangesloten in de strijd tegen het misbruik van de Chinese regering tegen de Falun Gong beoefenaars door hun organen te roven.

De wijze waarop de handel met China plaatsvindt, moet veranderen

De Nobelprijslaureaat voor economie Paul Krugman voorspelt dat de voortdurende weigering van Beijing om zijn munt te laten zweven, represailles zal veroorzaken in de economie, waar hoge werkloosheid wordt vastgesteld ten gevolge van Beijing’s voortdurende weigering om de ‘yuan’ te laten stijgen en van Beijing’s focus om te produceren in een wereld die worstelt met overproductie. De partij-staat gaat steeds verder met het dumpen van consumptiegoederen – zonder twijfel gemaakt door onder andere Falun Gong beoefenaars in dwangarbeidskampen – tegen spotgoedkope prijzen op de buitenlandse markt.  De gemanipuleerde yuan creëert een ongelooflijk competitief voordeel voor China en het houdt vele mensen uit Canada en de rest van de wereld werkloos.  Krugman zegt eveneens dat door het vervangen van de productie van buitenlandse producenten  met hun eigen lage loongoederen, China aanwijsbaar  de hoofdverdachte is in het tegenhouden van een gezond herstel van de wereldeconomie.

Peter Navarro, auteur van ‘The Coming China Wars’ (‘de toekomstige Chinese oorlogen’), is doctor in de economie aan de universiteit van Harvard en professor aan de universiteit van Californië.  Hij argumenteert dat consumentenmarkten over de hele wereld worden ‘veroverd’ door China, vooral door fraude op de handelspraktijken.  Deze houden onder andere in: subsidies voor het exporteren, wijdverspreide vervalsing en piraterij van producten, manipulatie van de munt, milieu-, gezondheids- en veiligheidsnormen die zo laks zijn en zo weinig benadrukt worden dat ze van China een plaats maken waar het heel gevaarlijk is om te werken. 
 

Navarro heeft uitgebreide voorstellen voor alle landen die handel drijven met China, en deze voorstellen zijn bedoeld om ervoor te zorgen dat de handel opnieuw eerlijk wordt.

In het bijzonder moeten alle handelspartners:

  1. zich onthouden van illegale exportsubsidies en manipulatie van de munteenheid en de regels van het WTO naleven;
  2. manipulatie van de munteenheid karakteriseren als een illegale exportsubsidie en het toevoegen aan andere subsidies wanneer anti-dumping en  compensatieboetes worden berekend;
  3. intellectuele eigendom respecteren; gezondheid, veiligheid en milieu aannemen en uitvoeren;
  4. reglementen hanteren overeenkomstig de internationale normen;
  5. het gebruik van gedwongen arbeid verbannen en het voorzien van fatsoenlijke inkomens en werkomstandigheden;
  6. een ‘nultolerantie’ aannemen voor iedereen die vervalste en geplunderde goederen verkoopt;
  7. gebrekkig en besmet voedsel en medicijnen blokkeren door maatregelen te nemen die het gemakkelijker maken om importeurs aansprakelijk te stellen voor het verkopen van buitenlandse producten die mensen of dieren schaden of doden;
  8. strenge maatregelen opnemen die de natuurlijke omgeving beschermen in alle bilaterale en multilaterale handelsovereenkomsten om de race tegen de milieuvervuiling te kunnen omschakelen in China.

Over David Kilgour:  Meneer Kilgour was parlementslid van het zuidoostelijke deel van Edmonton, Alberta, van 1979 tot 2006, en hij was ook Staatssecretaris (van Azië-Stille Zuidzee ) in 2002 en 2003.  David Kilgour en vermaarde mensenrechtenadvocaat David Matas werden uitgenodigd in tientallen landen in Europa, Azië, Noord-Amerika en Australië om er te spreken over hun onderzoek naar de gedwongen organenroof van levende Falun Gong beoefenaars in China.  Ze werden onlangs genomineerd voor de Nobelprijs voor de Vrede in 2010. 
 
Bron, Epoch Times: http://www.theepochtimes.com/n2/content/view/30513/

ONDERNEEM ACTIE

In Focus

Voor meer informatie neem contact op met
het Falun Dafa Informatiecentrum

+31 (0)6-46767319 (Peter Houben)
of via het contact formular