Getuige van foltering in het dwangarbeidskamp van Masanjia

30-01-2011 Ooggetuigen

Door een Falun Dafa beoefenaar uit de provincie Liaoning. Ik ben een Falun Dafa beoefenaar uit de provincie Liaoning. Ik werd door de Binnenlandse Veiligheidsdienst uit Dalian overgebracht naar het dwangarbeidskamp van Masanjia in de stad Shenyang gelegen in de provincie Liaoning op 20 september 2007. Daar was ik getuige van de wrede vervolging op Falun Gong beoefenaars. Te allen tijden, dag en nacht kon ik horen hoe beoefenaars schreeuwden terwijl ze werden gefolterd. Bewakers gebruikten elke mogelijke methode om beoefenaars te folteren en te hersenspoelen zodat ze hoe dan ook hun geloof zouden opgeven.

1. Dwangarbeid

Ik werd opgesloten in de derde brigade van het vrouwenkamp nr. 2. Aan de oostkant van de derde verdieping, is een kleine cel waar eerst twee personen opgesloten zaten en daarna vier personen. De cel was gericht naar het noorden en het was er ijzig koud ’s nachts. De ramen die uitkeken op de binnenplaats waren zorgvuldig met papier afgeplakt en werden bewaakt. We mochten in geen geval naar beneden gaan.

De meedogenloze bewakers dwongen ons tot slavenarbeid van 5 uur ‘s morgens tot 9 uur ’s avonds en soms zelfs tot 11 uur ’s avonds. We moesten onze quota’s halen voordat we mochten gaan slapen. Beoefenaars kregen meerdere keren geen toelating  tot het toilet.

Op 18 januari 2008 werd ik overgebracht naar de 1e brigade op de tweede verdieping. Omwille van mijn slechte ogen kon ik geen gedetailleerd werk doen. Normaal gezien droeg ik altijd contactlenzen, maar door het fijne stof tijdens het maken van kleren kon ik ze niet dragen. Het was alsof ik blind was. Daarnaast kreeg ik hartproblemen en een hoge bloeddruk. De bewakers zagen in dat ik geen werk kon verrichten op deze manier en ze brachten me daarom naar de stoffenfabriek waar ik moest werken met materiaal op rollen. Normaal gezien werkten twee mensen samen, en 4 mensen die elkaar aflosten, maar ik moest non stop de hele dag doorwerken. Mijn gezondheid ging achteruit. Er zat bloed in mijn urine en ik had last van zwellingen, een hoge bloeddruk en hartproblemen.

2. Folteringen

Tijdens mijn verblijf in Masanjia raakte ik uitgehongerd. Het resultaat van een electrocardiogram was ongewoon en mijn bloeddruk was hoog. Als ik niet kon werken werd mijn bloeddruk vaak door de bewakers gemeten en die was vaak 190 over 115.

Op 31 juli 2008, weigerde ik om een inspectiedocument te ondertekenen. Daarom dwong Zhao Guorong de bewakers Guan Lin, Zhao Wei, Yang Dan en Guo Lei om drugsverslaafde gedetineerden van Shenyang, Benxi en andere plaatsen, meer dan 80 in totaal, om me te slaan en schoppen. Mijn ribben raakten gewond en daardoor kon ik haast niet liggen ‘s nachts. Ik kon mijn lichaam niet draaien of bewegen als ik probeerde om te gaan liggen en ik voelde een afgrijselijke pijn. Toen gaf Zhao Guorong het bevel om me een militaire training te geven. Ik weigerde en zei: “je zal me moeten slaan want ik kan niet lopen.”

Ik bleef weigeren om het inspectie document te ondertekenen. Zhao Guorong, Xiang Kuili, en gevangenen Zhao Wei and Yang Dan duwden me tegen de grond, hielden mijn hand vast en dwongen me om te tekenen.

Op 8 oktober, weigerde ik opnieuw om naar het kantoor te gaan om het document te ondertekenen. Drie gevangenen die de brigade controleerden namen me mee naar het kantoor. Een bewaker stompte me drie maal in de rug en ik viel flauw. Toen ik bijkwam schreeuwde een vrouwelijke bewaker: “waarom sterf je niet gewoon aan een hartaanval en bespaar ons zoveel moeite?”. Bewakers Zhang Chunguang en Zhao Guorong folterden me om beurten met elektrische knuppels. Ik gaf geen kick dus wilden ze de knuppels opladen. Eèn onderdeel bleek verloren te zijn geraakt en ze zeiden dat ik een schade van 160 à 170 yuan moest vergoeden. Zhang Chunguang werd moe van me te slaan met z’n handen, dus rolde hij een magazine op en dreigde ermee om me op te hangen. Ik werd geboeid aan een radiator gedurende 12 uur  en mocht niet eten en naar het toilet gaan. Daarbij kwam nog dat bewakers me dwongen medicijnen door te slikken. Mijn rechteroor deed gedurende een maand pijn vooral wanneer ik at.

Die dag weigerden andere beoefenaars hetzelfde document te ondertekenen. Tientallen beoefenaars werden geslagen, gefolterd met elektrische knuppels en opgehangen. Beoefenaar Qi Zhihong stortte mentaal volledig in elkaar en Zhang Yinglin uit Haicheng hield er een gebroken arm aan over.

3. Dwangarbeid in een gevaarlijke werkomgeving

Werken in de katoenverwerkende werkplaats was verschrikkelijk. De winters in Shenyang zijn zeer koud, maar er was geen verwarming. Het katoen voor het maken van jassen was zwart en vuil. De machine om de katoen te verwerken was bijna versleten. De katoen maakte de lucht heel erg stoffig. We kregen maar 2 mondmaskers per maand.

Het werkkamp maakte winst door beoefenaars te laten werken als slaven. Ze folterden beoefenaars. Van oktober tot het einde van het jaar werd Sun Xiaoxiang, een beoefenaar uit Beijing gefolterd en had ademhalingsmoeilijkheden. Beoefenaar Zhang Yinglin uit Haicheng werd opgehangen en gefolterd. Beoefenaar Zhong Shujuan uit Dalian had een gebroken neus en kneuzingen in het gezicht. Ikzelf werd geslagen, geboeid en kon amper lopen. Ik had last van brandend maagzuur en had een hoge bloeddruk. Tang Wei controleerde ons nauwkeurig wanneer we werkten. Zhang Chunguang droeg Tang Wei op om Zhang Yinglin in het oog te houden die geen enkele veiligheidkleding kreeg. Later werd de katoenafdeling gesloten.

In de werkplaats werd ik gedwongen om de vloer te vegen, toiletten te reinigen enz. Ik zat volledig onder het stof maar kreeg geen enkele beschermende kledij.

Midden mei, werden alle ouderen en zwakken, bijna iedereen die niet meer kon werken, naar een voormalige jeugdinstelling in Masanjia gebracht. Ik werd ook overgeplaatst. Er was een industriële keuken. We verpakten varkensvlees, kippenbilletjes, gekookte eieren en andere gerechten. De ramen waren dicht en de omgeving was zeer onhygiënisch. Het was overal vettig en de douches waren heel glad. Beoefenaar mevr. Liu Yanqiu uit Benxi viel en brak haar arm. We werkten er niet lang. Eind mei, werd de werkplaats gesloten maar we wisten niet wat de reden was.

Wat hierboven vermeld staat is wat ik heb meegemaakt in het werkkamp van Masanjia en het is nog maar het topje van de ijsberg. De foltermethodes waren zeer uitgebreid en bewakers en criminele medegevangenen waren zeer wreed tegenover beoefenaars.

Mijn gevangenschap werd verlengd met 11 dagen na mijn straf van 2 jaar. Mijn gewicht zakte van 90 kg. tot 65 kg. op het moment dat ik werd vrijgelaten en naar huis terugkeerde. Dit is een periode die voor altijd in mijn geheugen gegrift zal blijven.

Bron: http://www.clearwisdom.net/html/articles/2011/1/9/122388.html

ONDERNEEM ACTIE

In Focus

Voor meer informatie neem contact op met
het Falun Dafa Informatiecentrum

+31 (0)6-46767319 (Peter Houben)
of via het contact formular